Kunstenaar???

Ik ben bezig met een nieuw project. Een nieuw schilderij. De grootste die ik ooit heb gemaakt. Al bijna een jaar staat het doek op mij te wachten. Volop ideeën maar ik durf niet goed, bang dat ik het verpest.  Tot nu, want mijn nieuwe motto is dat ik het niet kan verpesten. Ik leef me uit en ga door tot het goed is. Als het me niet bevalt laat ik het drogen. Vervolgens schilder ik er iets anders over heen, iets totaal nieuws. Net zolang tot het me wel bevalt. Tot ik totaal tevreden ben met het nieuw geboren doek. Totaal tevreden….. dat ben ik eigenlijk nooit. Al mijn oude mislukte doeken die ik ooit niet weg kon gooien zijn ook weer tevoorschijn gehaald. Nieuwe technieken werden uitgeprobeerd, ik liet los en nieuwe creaties zijn ontstaan. Nu zijn al mijn oude doeken op, tenminste, naar tevredenheid ingevuld, zo goed als dat gaat, tevreden zijn... Ze staan door het hele huis, af en niet af door elkaar. Ik wil er naar kijken, steeds weer opnieuw. Nieuwe ideeën opdoen, dromen over een beroep als kunstenaar, mijn brood ermee verdienen. Maar ik pas niet in dat plaatje. Ik ben niet een typische kunstenaar zoals je die voor ogen hebt. Een tikje alternatief, rondkomen van een minimaal salaris en daar volledig gelukkig mee zijn, een beetje gek, waar haal je anders de creativiteit vandaan. Ook dat volledig kunnen loslaten past niet bij mij, al zou ik het zo graag willen. Ik zit te veel in mijn hoofd. Denk in vaste lijnen, ben sowieso een denker. Ik ga moeilijk grenzen over en daarnaast vind ik het te belangrijk wat mensen van mij vinden. Hierdoor durf ik mijn werk niet te laten zien. Ook al ben ik er zelf trots op. Als ik rond kijk naar andere (wel echte) kunstenaars en hun werk, zijn die stuk voor stuk beter dan ik. Of ik het nou mooi vind of niet, of ik nou direct denk kan ik ook, zo makkelijk of wat is dit voor creatieve uitspatting. Allemaal beter. Dus staan mijn doeken door mijn hele huis, af en niet af door elkaar en kijk ik er zelf naar.

En dit is dan zo’n nieuw, oud project….