Slapen, zonde van mijn tijd!

Slapen, heerlijk… Maar nee, daar doe ik het liefste niet aan. Wel ’s nachts natuurlijk als iedereen gewoon in zijn mandje ligt maar niet tussen door overdag. Zonde van mijn tijd. Altijd al gevonden. Kan me nog herinneren dat ik vroeger, ja ja lang, lang geleden, toen ik nog geen kinderen had en op een normale (kinder)afdeling werkte liever niet overdag sliep als ik vier nachten achter elkaar in de nachtdienst zat. In ieder geval zo kort mogelijk. Weggegooide uurtjes anders, zo voelde dat in ieder geval, ik had het veel te druk. Mijn sociale leven vroeg te veel aandacht. Helaas gebeurde het dan nog wel eens dat ik ’s middags met iemand had afgesproken en wakker gebeld werd waar ik bleef. Mijn lijf reageerde gewoonweg niet meer op de wekker, had de slaap dus echt wel nodig.

Inmiddels, nu ik wel een kind heb, en daarnaast een energievretende baan, een huishouden, gewone normale verplichtingen en een groeiend kind in mijn buik slaap ik het liefste nog steeds niet. Ik kan me er maar moeilijk toe zetten. Als mijn prinses ’s middags haar slaapje doet heb ik eindelijk tijd voor mezelf. Mijn creatieve uitspattingen staan te dringen om te worden uitgevoerd, het huishouden ligt braaf te wachten, kortom er moet eigenlijk van alles. Geen tijd dus voor slapen.

Nou moet ik eerlijk toegeven dat ik mezelf er de laatste tijd steeds vaker op betrapte dat ik, als mijn kleine meid op bed lag, uitgeblust op de bank plofte met al mijn goede voornemens. Er zelfs een beetje naar uitkeek dat ze op bed ging, mijn energielevel was te laag. En juist die goede voornemens zorgden ervoor dat ik niet even ging liggen. Gevolg was dat ik twee uur later als mijn boef weer wakker werd, nog steeds niet had geslapen maar alleen maar de bezigheden van mijn faceboek vrienden had bestudeerd en onzinnig over het web gesurft. Over het algemeen ook nog net zo uitgeblust en saggerijnig was als voor het slaapje van die kleine van mij.

Ik heb het dus maar eens geprobeerd. De kleine op bed en ook ik even liggen. Structureel, elke dag. En raad eens wat… het gaat inmiddels ineens een stuk beter, ik kan de dag na dat slaapje weer aan. Ben minder saggerijnig en uitgeblust, het huishouden en de creatieve uitspattingen wachten maar even.