Sprongetje?

Prinses is de laatste dagen even geen prinses. En helaas ben ik bang dat dat bij een nieuwe periode hoort die is aangebroken. Een nieuw sprongetje misschien, geen idee, ik heb geen idee wanneer ik sprongetjes moet verwachten want ik lees geen opvoedboekjes maar ik hoor het mensen af en toe zeggen als ze het gevoel hebben dat er een nieuwe tijd aanbreekt.

Heel even dachten we dat het gewoon de nasleep van het ziek zijn was, huilen, mopperen, hangen, niks willen en ga nog even door. Misschien is dat ook zo maar ik vrees dat we inmiddels te maken hebben met een puberende dreumes. ‘Ze is gewoon moe’ hoor ik mezelf vaak zeggen. Iets te vaak naar mijn zin. Ze kan de dag al stierlijk vervelend beginnen als ze haar zin niet krijgt. ‘Pijn, pijn’ = speen. Net afgepakt want slaaptijd is over maar prinses roept het te pas en te onpas, net zolang tot ze hem weer in haar bezit heeft. ‘Nee, geen speen, strakjes weer’. Prinses wordt baldadig, gaat huilen, handjes in de lucht om opgepakt te worden en dikke krokodillen tranen. Ze werkt op mijn gemoed en ik moet mijn best doen consequent te blijven naar mijn kleine drama queen. Het werkt niet alleen zo bij de speen, het liefste probeert ze de hele dag alles wat niet mag. Juist die dingetjes die ze al tijden niet meer deed. Mag ze het ene niet, dan loopt ze naar het andere. Ze is heel duidelijk opzoek naar grenzen en het wordt er daardoor niet gezelliger op bij ons thuis. Afleiding bieden is lastig, als prinses eenmaal in een baldadige bui is, is er geen land meer met haar te bezeilen. Bergen moeten we verzetten om deze kleine mopperkont weer met haar neus richting de zon te krijgen. Ze moet eerst afkoelen…

Het huis is op het moment af en toe even te klein, haar speelgoed even niet meer goed genoeg. Het enige wat op dit moment nog altijd werkt is met haar naar buiten. Laat maar razen, spelen, rennen, springen. Frisse lucht, klimmen, gek doen. Misschien wat vaker samen van de dagelijkse structuur af… De lente komt er weer aan, dus het kan weer. En volhouden vrees ik, samen, ik en mijn lief, als een team… want poeh zeg… ook dat is in deze fase moeilijk.