Oh fijn, daar hebben we het weer. Niet willen eten, alleen maar opgetild willen worden. Jantje huilt, jantje lacht. Snottebellen, waterige oogjes, koorts en kwijlen. Alleen maar kauwen op haar speen, drama bij het tandjes poetsen. Welke moeder herkent dit niet… juist, er komen weer kiezen door.
Mijn prinses is een beetje zielig. Wil wel spelen maar weet zich met zich zelf geen raad. Moet dicht bij mama zijn, haar het liefste kunnen aanraken. De hele dag hangt ze tegen me aan, over mijn dikke buik, af en toe stiekem even best heerlijk voor mama want het altijd maar willen knuffelen is voorbij. Pakken dus deze kans en zelf ook met de benen in de lucht. Verplicht hangen naast haar, samen op de bank.
En dan... Toch stiekem even voelen, mama steekt haar vinger in haar mond. Auw…. Prinses giert het uit van het lachen.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar